Rene ‘Baba’ Herdé

De afgelopen weken gaven ons een terugblik op gedragingen uit een triest verleden en nieuwe ervaringen die hoop geven op een betere toekomst. We hebben het grote verschil gezien tussen de oude hokjespolitiek die gebaseerd is op onderlinge verdeeldheid van de bevolking en de gebundelde volkskracht achter een gemeenschappelijk doel dat alle grenzen van partijen, beroepsgroepen, buurt, rang of stand, overvleugelt. Aan de ene kant zagen we de oude politiek van bruut krachtsvertoon, arrogantie, hypocretie, persoonlijke aanvallen en confrontaties, het verzwijgen van de waarheid in de mening dat de hele bevolking uit een stel stommerds bestaat, die als tamme lammetjes éen keer in de vier jaar gaan stemmen. Aan de andere kant zagen we de hechte verbondenheid tussen vrienden en collega’s, tussen mensen die elkaar niet kenden, verenigd met een stem voor de eis om erkenning en rechtvaardigere verdeling van de welvaart van ons land. De oorspronkelijke aktie van ambtenaren, onderwijzers, werknemers bij stichtingen en gepensioneerden is gericht op het verkrijgen van structurele compensatie voor het verlies van koopkracht. Door het gebrek aan realiteitszin en oprechtheid van de kant van de regering, kreeg de aktie een bijkomend doel: de eis om erkenning van de plaats van werknemers om mede inhoud te geven aan de democratie en om een rechtvaardigere verdeling van de welvaart. Met deze realiteit moet een ieder heel goed rekening houden!

ARROGANTIE EN ONWETENHEID

De gebeurtenissen van de afgelopen weken lieten ons een regering zien die helemaal niet van plan was om tot een oplossing van dit conflict te komen. Een regering die er geen flauw benul van heeft hoe de bevolking op dit moment (over)leeft! Arrogantie en onwetenheid tegelijk. Dat blijkt duidelijk uit de uitdrukkingen van de Minister van Onderwijs en de Minister President. Het is onaanvaardbaar dat een regering die al 7 jaar aan de macht is, een schoolbestuur de schuld probeert te geven van de slechte conditie van de scholen en de leerkrachten de volledige schuld geeft van de resultaten van de leerlingen in het onderwijs, terwijl de condities waaronder een groot deel van de leerlingen moeten leven en studeren steeds slechter worden. Het is te gek om los te lopen dat een minister van onderwijs, kinderen misleidt met de bedreiging dat er geen geld voor onderhoud van de scholen zal zijn als zij de onderwijzers indexering betaalt! Het is volkomen onbegrijpelijk en afkeurenswaardig dat de minister-president probeert verdeeldheid te zaaien onder de bevolking door leerlingen tot aktie tegen hun leraren aan te zetten! De puur persoonlijke aanvallen van de minister van onderwijs tegen de leider van de vakbond van onderwijspersoneel, is een schande! Het is een teruggang naar het laagste politiek niveau dat wij ooit gekend hebben. Maar deze poging om verdeeldheid te zaaien zijn mislukt! Noch de vakbondsleiders, noch de werknemers, noch de bevolking of de militanten van de regeringspartij, zijn in deze kuil van lage politiek gevallen. Met deze arrogantie en onwetenheid over het leven op het eiland vandaag de dag, wordt ons land geregeerd!

KAN HET ANDERS ?

Het verzoek om een indexering van inkomens door overheidswerknemers is uitgelopen op een arbeidsconflict met de regering dat vermeden had kunnen worden. De houding en uitlatingen van de regering in dit arbeidsconflict doen mensen zich afvragen of het ooit op Aruba anders zou kunnen. Ik weiger te geloven dat wij bij meningsverschillen moeten afzakken naar het niveau van de ministers door oponenten persoonlijk aan te vallen. De vakbondsleiders en de werknemers hebben deze weken duidelijk getoond hoe verschillen van mening met overleg overbrugd kunnen worden, in plaats van confrontaties aan te gaan. Ik weiger te geloven dat wij geen bestuurders zouden kunnen hebben die beseffen dat hun rol is om alles uit te zoeken en om met iedereen te werken om oplossingen te vinden voor de problemen van ons eiland. In de afgelopen weken hebben werknemers van verschillende politieke kleuren laten zien dat zij zich samen achter gemeenschappelijke doelstellingen kunnen scharen. Ik weiger te geloven dat Aruba geen minister van onderwijs zou kunnen hebben die het belang van het onderwijs onvoorwaardelijk onderschrijft en voor elke cent die bestemd is voor het onderwijs opkomt, inclusief de salarissen van het onderwijspersoneel, in plaats van te dreigen met snoeien op investeringen in het onderwijs. De afgelopen weken hebben jonge werknemers en gepensioneerden van overheidsdiensten en stichtingen, leerlingen en leraren, mannen en vrouwen, laten zien dat we de oude barrières die hen verdeeld hebben gehouden, kunnen doorbreken en zich zonder onderscheid achter gemeenschappelijke en voor een ieder rechtvaardige doelen kunnen scharen. Ik ben ervan overtuigd dat Aruba beter geregeerd kan en moet. Veel beter dan wat we de afgelopen weken (en jaren) van de huidige regering hebben gezien!

Schrjver van dit artikel is Rene Herdé

Ambtenaar bij de Directie Onderwijs

Telefoon: 7310916